Brakowanie dokumentacji niearchiwalnej
Dokumentacja, która nie stanowi materiału archiwalnego, w chwili kiedy przestanie być używana do celów praktycznych, może zostać wybrakowana. Oznacza to że zostanie pracowicie oddzielona od reszty akt, przekazana na makulaturę lub zniszczona. Przekazywać na makulaturę można tylko dokumentację, która nie zawiera danych osobowych i innych poufnych informacji.
Właściwe brakowanie muszą poprzedzić pewne czynności wstępne. Archiwista musi poznać historię urzędu, instytucji lub innej jednostki organizacyjnej, zwracając uwagę na datę ich powstania, kolejne zmiany i reorganizacje, , co pozwoli na stwierdzenie, czy zasób archiwum należy tylko do jednej, czy do kilku jednostek organizacyjnych. Następnie zapoznaje się z kompetencjami i organizacją wewnętrzną jednostki organizacyjnej, zakresem działania, podziałem na komórki organizacyjne, z obowiązującymi lub stosowanymi w jednostce przepisami kancelaryjno-archiwalnymi, obiegiem dokumentów, szczególnie rzeczowym wykazem akt i terminami ich przechowywania. W przypadku braku własnego wykazu akt, może wykorzystać wykaz akt jednostki organizacyjnej z tej same branży. Sprawdza czy okresy przechowywania akt w istniejących wykazach są nadal aktualne, następnie ustala czy wszystkie powstające dokumenty posiadają swoje odniesienia w wykazach akt, a w przypadku uzupełnień są zatwierdzane przez właściwe archiwum państwowe.
Brakowanie akt w archiwum lub składnicy akt, które mają uporządkowany zasób, jest proste. Należy przejrzeć spisy zdawczo-odbiorcze ze szczególnym uwzględnieniem rubryki kwalifikującej akta na kategorie archiwalne i daty terminu ich brakowania. Wytypowane w ten sposób spisujemy na formularzu, w kolejności przeglądanych spisów i pozycji pod jaką są zapisane.
Równocześnie robimy przegląd posiadanej kategorii A sprawdzając, czy nie należy jej uzupełnić aktami przeznaczonymi do brakowania.
Następnie konfrontujemy dane uzyskane ze spisu, z rzeczywistością. Do oceny akt przeznaczonych do zniszczenia powołuje się komisję w składzie: kierownik, któremu podlega archiwum, archiwista, przedstawiciele komórek, których dokumentacja będzie zniszczona. Potrzebne jest również pozwolenie od odpowiedniego archiwum państwowego, dopiero wówczas dokumentacja może zostać wybrakowana.